Gracias Peru

Een wens ooit gevoeld, zwevend als een vlinder boven vochtig lentegras.
Nu als schrammen op mijn been, streling op mijn huid en spieren in mijn lijf.
Weten in gedachten is anders dan weten in lichaam, hart en ziel.
Peru, alsof mijn hart al daar was al die tijd.
Je stal mijn hart niet, je gaf het mij terug. 
En vele nieuwe harten kloppen in het mijne,
Samen klinkend als een nieuwe symfonie. 
Nu dans ik in het ritme van alle harten samen.
Peru, elke nacht jouw golven in mijn dromen, 
Peru, elke dag jouw bergen in mijn ogen.
De diepte van jouw aarde in mijn maag,
De ruimte van jouw luchten in mijn borst. 
Herinnering geschreven in duizend beelden en muziek,
De geur van dode zeeleeuw en gebakken suikerdeeg. 
De smaak van ayahuasca en gemarineerde vis met ui. 
Een bitterzoete liefde en nieuwe dromen te vervullen.

Wat zijn wij zonder dromen, en zonder ze te leven?
Hoe bewegen wij als wij niet durven vallen om opnieuw te leren lopen?

Peru, jij zoete aarde, sterke geest, 
De brug is gebouwd, over bruin water en over de zoute zee, 
Over zilveren wolken en ijle lucht, 
Tussen ons vlak land en jouw scherpe bergcontouren.
Als het weer tijd is zal ik lopen over deze brug naar jou, 
Mijlen verderop en dichterbij dan je ooit was.